Małołączniak (słow. Malolúčniak, 2096 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Zachodnich należący do masywu Czerwonych Wierchów. Na wschód sąsiaduje z Kopą Kondracką, oddzielony od niej Małołącką Przełęczą, na zachód z Krzesanicą poprzez Litworową Przełęcz. Małołączniak zbudowany jest z wapieni i dolomitów, a część szczytowa przykryta jest warstwą skał krystalicznych. Jest to dosyć dobrze wyodrębniony szczyt. Na południe jego zbocza opadają do słowackiej Doliny Cichej, na północ tworzy długie ramię, tzw. Czerwony Grzbiet oddzielający Dolinę Małej Łąki od Doliny Litworowej i Doliny Miętusiej. Czerwony Grzbiet ma niewielkie stosunkowo nachylenie i płaski, długi wierzchołek, ale niżej jego zbocza podcięte są stromymi urwiskami. Kończy się w Dolinie Małej Łąki imponującym urwiskiem Wielkiej Turni. Od wysokości ok. 1840 m pokryty jest skałami krystalicznymi i porośnięty niską murawą z granitolubnymi gatunkami boimki dwurzędowej i sitem skuciną. W lecie czerwieniejące końce ich pędów nadają Małołączniakowi czerwone zabarwienie. Na stokach wschodnich i w okolicach Małołąckiej przełęczy w lipcu zakwitają licznie piękne i duże kwiaty rzadkiej rośliny tatrzańskiej – pełnika siedmiogrodzkiego, tworzącego tutaj duże kępy.

źródło:wikipedia