Kasprowy Wierch (słow. Kasprov vrch) – szczyt w Tatrach Zachodnich o wysokości 1987 m n.p.m. Znajduje się na granicy polsko-słowackiej i góruje nad dolinami: Bystrej i Suchej Wody Gąsienicowej po stronie polskiej oraz Cichą Liptowską po stronie słowackiej. Zbudowany jest ze skał krystalicznych (granodioryty i pegmatyty), mimo położenia w młodszej części Tatr zbudowanej ze skał osadowych. Szczyt położony jest w grani głównej Tatr Zachodnich, pomiędzy Beskidem (oddziela je Sucha Przełęcz) i Pośrednim Goryczkowym Wierchem (oddziela je Goryczkowa Przełęcz nad Zakosy).

Nazwa pochodzi od leżącej u podnóży szczytu Hali Kasprowej, a ta z kolei od imienia jej pierwszego użytkownika – Kaspra.

Szczyt zwiedzany turystycznie był od dawna. Już ok. 1850 r. istniały wydeptane ścieżki z Doliny Gąsienicowej i z Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy. Pierwsze, odnotowane zimowe wejścia turystyczne: Klemens Bachleda (Klimek) i Karol Potkański ok. 1890. Od około 1910 Kasprowy Wierch stał się popularny wśród narciarzy. Obecnie jest najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr – w sezonie do 4000 osób dziennie.

W latach 1935-1936 zbudowano w ciągu 8 miesięcy kolejkę linową z Kuźnic. Na zboczach Kasprowego Wierchu zbudowano także dwa wyciągi krzesełkowe (z Doliny Gąsienicowej w 1961-1962, w miejscu wyciągu saniowego z 1938 r.; Wyciąg Goryczkowy z Doliny Goryczkowej w 1967-1969) i poprowadzono kilka narciarskich tras zjazdowych (nartostrady do Doliny Goryczkowej i Gąsienicowej). W roku 1938 zbudowano obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne. Jest to najwyżej położony budynek w Polsce, obecnie Obserwatorium Meteorologiczne IMiGW.

Tuż poniżej wydłużonego wierzchołka Kasprowego Wierchu, na wysokości 1959 m n.p.m. stoi budynek, w którym znajduje się bar, restauracja, kiosk, poczekalnia dla czekających na zjazd kolejką, przechowalnia nart, WC oraz zimowa stacja GOPR. Od budynku do Suchej Przełęczy prowadzi brukowany kamieniem spacerowy chodnik o długości ok. 200 m.

źródło: wikipedia