Czarny Szczyt  (2436, 2434 m); Čierny štít; Papirusspitze; Papirusz-csúcs. S. Między Baranimi Rogami a Kołowym Szczytem. Długie pn.-wsch. ramię Cz.S. (Czarny Grzbiet) oddziela Dziką Dolinę od Jastrzębiej Doliny. Pierwsze wejście: Antonina i Karol Englischowie oraz przew. Johann Hunsdorfer sen. w 1898.Nazwa Cz.S. pochodzi od Czarnej Doliny Jaworowej, a nie od barwy skał.
Więcej o Czarny Szczyt

Cubrynka (2310 m); Čubrinka; Cubrinaturm; Csubrina-torony. S. Pierwsza i zarazem najwybitniejsza turnia w grani ciągnącej się od Cubryny ku pd.-zach., w kierunku Koprowego Wierchu.
Więcej o Cubrynka

Cubryna (2376, 2376 m); Čubrina; Čubrina, Cubrina; Csubrina. PS. Szczyt nad Morskim Okiem, między Zadnim Mnichem a Mięguszowieckim Szczytem. Stanowi punkt zwornikowy gł. grzbietu Tatr i potężnej bocznej odnogi, odchodzącej na pd.-zach. a zakończonej Krywaniem. Pierwsze wejście na C.: Karol Potkański oraz przew. Kazimierz Bednarz i Jan Fedra w 1884.
Więcej o Cubryna

Ot i nasza najwyżej położona duma narodowa, Rysy, podarte granicą na pół z niższymi wierzchołkami 2499 i 2473 m n.p.m.po naszej stronie. Po słowackiej pozostaje (niestety) ten najwyższy (2503 m n.p.m.). Popularny cel dla bardziej zawziętych turystów letnich, poryty ścieżkami wspinaczkowymi dla taterników wspinających się po Rysach nawet w sezonie zimowym.
Więcej o Rysy (2499)

Jeden z bardziej popularnych szczytów Tatr Wysokich, grubo przekraczający granicę 2000m n.p.m. Pomimo tej zncznej wysokości (2301 m n.p.m) jest celem nie zawsze wystarczająco przygotowanych wycieczek turystów, którzy zachwyczeni panoramą z dominującym masywem Świnicy, często w trampkach, zamierzają zdobyć ową "Wielką Górę". Znana z swojej niestałości Świnica zasokoczyła sowimi kapryami pogodowymi nie jednego turystę, który, nie żadko, pomimo lata, ewakuwał się szybko w śniegu, gradzie, burzy i błyskawicach do pobliskiego Murowańca.    
Więcej o Świnica (2301)

Mięguszowiecki Szczyt Wielki (słow. Veľký Mengusovský štít), 2438 m n.p.m., znajduje się pomiędzy Cubryną (oddziela je Hińczowa Przełęcz) a Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim (oddziela je Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia 2340 m n.p.m.). Jest to drugi, co do wysokości szczyt w Polsce (20. w Tatrach) i najwyższy z Mięguszowieckich Szczytów. Jego ściany opadają pionowo w dół ok. 900 m (szczyt położony jest 1043 m nad lustrem wody Morskiego Oka). Szczyt ma dwa wierzchołki: zachodni (główny) i wschodni.   W północno-wschodniej części ściany widoczna jest długa na ok. 700 m grzęda, tzw. Filar Mieguszowiecki rozdzielająca ścianę na część północną i wschodnią. Filar opada wprost z niższego wierzchołka szczytu. W dolnej części zmienia się w trójkątną, urwistą ścianę opadającą na piargi. Filar wraz z tą ścianą ma wysokość ok. 880 m. Wschodnia ściana (ok. 400 m wysokości) opada od wschodniego wierzchołka w kierunku Mięguszowieckiego Kotła. Jej lewą krawędź stanowi żleb schodzący z Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej.  
Więcej o Mięguszowiecki Szczyt Wielki (2438)

Kasprowy Wierch (słow. Kasprov vrch) - szczyt w Tatrach Zachodnich o wysokości 1987 m n.p.m. Znajduje się na granicy polsko-słowackiej i góruje nad dolinami: Bystrej i Suchej Wody Gąsienicowej po stronie polskiej oraz Cichą Liptowską po stronie słowackiej. Zbudowany jest ze skał krystalicznych (granodioryty i pegmatyty), mimo położenia w młodszej części Tatr zbudowanej ze skał osadowych. Szczyt położony jest w grani głównej Tatr Zachodnich, pomiędzy Beskidem (oddziela je Sucha Przełęcz) i Pośrednim Goryczkowym Wierchem (oddziela je Goryczkowa Przełęcz nad Zakosy). Nazwa pochodzi od leżącej u podnóży szczytu Hali Kasprowej, a ta z kolei od imienia jej pierwszego użytkownika - Kaspra. Szczyt zwiedzany turystycznie był od dawna. Już ok. 1850 r. istniały wydeptane ścieżki z Doliny Gąsienicowej i z Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy. Pierwsze, odnotowane zimowe wejścia turystyczne: Klemens Bachleda (Klimek) i Karol Potkański ok. 1890. Od około 1910 Kasprowy Wierch stał się popularny wśród narciarzy. Obecnie jest najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr - w sezonie do 4000 osób dziennie. W latach 1935-1936 zbudowano w ciągu 8 miesięcy kolejkę linową z Kuźnic. Na zboczach Kasprowego Wierchu zbudowano także dwa wyciągi krzesełkowe (z Doliny Gąsienicowej w 1961-1962, w miejscu wyciągu saniowego z 1938 r.; Wyciąg Goryczkowy z Doliny Goryczkowej w 1967-1969) i poprowadzono kilka narciarskich tras zjazdowych (nartostrady do Doliny Goryczkowej i Gąsienicowej). W roku 1938 zbudowano obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne. Jest to najwyżej położony budynek w Polsce, obecnie Obserwatorium Meteorologiczne IMiGW. Tuż poniżej wydłużonego wierzchołka Kasprowego Wierchu, na wysokości 1959 m n.p.m. stoi budynek, w którym znajduje się bar, restauracja, kiosk, poczekalnia dla czekających na zjazd kolejką, przechowalnia nart, WC oraz zimowa stacja GOPR. Od budynku do Suchej Przełęczy prowadzi brukowany kamieniem spacerowy chodnik o długości ok. 200 m.  
Więcej o Kasprowy Wierch (1987)