Czarny Staw Gąsienicowy – jezioro polodowcowe w Tatrach Wysokich, położone na wysokości 1624 m n.p.m. w cyrku lodowcowym. Nad jego zachodnim brzegiem wznoszą się ściany Kościelca. Czarny Staw jest największym jeziorem Doliny Gąsienicowej i jednym z dwóch położonych w części wschodniej, nazywanej czasem Czarną Doliną Gąsienicową (drugie z nich to Zmarzły Staw Gąsienicowy). Jezioro ma kształt owalny, woda jest przeźroczysta, o zabarwieniu szafirowym. Na jeziorze, w pobliżu jej północno-wschodniego brzegu znajduje się niewielka (310 m²) wysepka porośnięta kosodrzewiną. Od północy zamyka je skalny próg z którego wypływa Czarny Potok. Czarny Staw został sztucznie zarybiony w 1881 r. (wpuszczono do niego pstrągi).

Nazwa wywodzi się z ciemnogranatowego, a nawet czarnego odcienia wody, związanego z ocienieniem wód pobliskim szczytem i sinicami (Pleurocapsa polonica) porastającymi głazy znajdujące się na brzegach jeziora.

Jeziorem od początków XIX wieku zachwycali się tatrzańscy turyści. Było tematem obrazów Alfreda Schouppégo, Wojciecha Gersona, Leona Wyczółkowskiego i wielu innych. Pomiarów jego wysokości dokonał już w 1852 S. Kuczyński. Pełniejsze pomiary wykonał Eugeniusz Dziewulski w 1881, a dokładniejsze Ludomir Sawicki w 1909. W 1909 projektowano nawet zbudowanie na wysepce mauzoleum Juliusza Słowackiego.

źródło:wikipedia