Tatry Zachodnie (słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry)(514.52) - stanowi największą część Tatr położoną w Polsce i na Słowacji, między Huciańską Przełęczą a przełęczą Liliowe, która graniczy z Tatrami Wysokimi. W linii prostej odległość między obiema przełęczami wynosi ok. 29 kilometrów, rzeczywista długość całej grani Tatr Zachodnich wynosi 42 km. Po polskiej stronie granica między T. Wysokimi i T. Zachodnimi ciągnie się dnem Doliny Gąsienicowej i Doliny Suchej Wody. Po słowackiej stronie nie ma jednomyślności wśród geografów – geografowie polscy przeprowadzają tę granicę dnem Doliny Cichej Liptowskiej, słowaccy mają inne zdanie. T. Zachodnie mają powierzchnię ok. 379 km², co stanowi niemal połowę całej powierzchni Tatr. 25 % powierzchni T. Zachodnich znajduje się w Polsce, reszta na Słowacji. Jezior jest tutaj znacznie mniej, niż w T. Wysokich; największe z nich to Wielki Rohacki Staw, po polskiej stronie jedynym godnym uwagi jest Smreczyński Staw.

Najwyższe szczyty Tatr Zachodnich:
    Bystra 2248 m n.p.m.     
    Raczkowa Czuba 2194 m n.p.m.
    Baraniec 2184 m n.p.m.
    Banówka 2178 m n.p.m.
    Starorobociański Wierch 2176 m n.p.m.
    Wołowiec 2064 m n.p.m.