Dolina Gąsienicowa – górne piętro Doliny Suchej Wody Gąsienicowej. Posiada dwie odnogi rozdzielone granią Kościelca. W odnodze południowo-zachodniej, nazywanej też Zieloną Doliną Gąsienicową, znajdują się prawie wszystkie stawy Doliny Suchej Wody. Są to:
* Zielony Staw Gąsienicowy (3,764 ha)
* Długi Staw Gąsienicowy (1,564 ha)
* Kurtkowiec (1,536 ha z wyspą)
* Dwoisty Staw Gąsienicowy (dwa stawy: 1,355 i 0,880 ha)
* Zadni Staw Gąsienicowy (0,515 ha)
* Litworowy Staw Gąsienicowy (0,407 ha)
* Czerwone Stawki Gąsienicowe (dwa stawy: 0,196 i 0,138 ha)
* Mokra Jama (0,048 ha)
* Kotlinowy Stawek (0,021 ha)
* Dwoiśniaczek (cztery stawy: 0,019, 0,014, 0,007 i 0,002 ha)
* Troiśniak (trzy stawy: 0,017 i 0,003 ha, trzeci zanikający)
* Dwoiśniak (0,007 ha, drugi staw wyschnięty)
* Jedyniak (0,006 ha)
* Samotniak (wyschnięty)
W odnodze południowo-wschodniej, nazywanej czasem Czarną Doliną Gąsienicową znajdują się pozostałe dwa stawy: Czarny Staw Gąsienicowy oraz Zmarzły Staw Gąsienicowy.
Dolinę Gąsienicową obejmują:
* od wschodu – boczna grań odchodząca od Zadniego Granatu przez Żółtą Turnię (jest granicą pomiędzy Doliną Gąsienicową a Doliną Pańszczycy)
* od południa – boczna grań Tatr z przebiegającą przez nią szlakiem Orlej Perci – od Zadniego Granatu przez Czarnych Ścian, Kozich Wierchów, Zamarłą Turnię do Świnicy i odcinek głównej grani do Kasprowego Wierchu (granice pomiędzy Doliną Pięciu Stawów Polskich – odcinek do Świnicy i Doliną Cichą słow. Tichá dolina – na odcinku grani głównej)
* od zachodu – boczna grań odchodząca od Kasprowego Wierchu przez Uhrocie Kasprowe, Kopę Magury, Królową Rówień, Królowy Grzbiet po Wielki Kopieniec (granica z systemem Doliny Bystrej i reglowej Doliny Olczyskiej.
Zielona Dolina Gąsienicowa ma jedną odnogę – Dolinę Suchą Stawiańską, nazywaną też Gąsienicowym Kotłem albo Kotłem Kasprowym (położona jest pomiędzy szczytami: Beskid, Kasprowy Wierch i Uhrocie Kasprowe) oraz jedno górne piętro – Świnicką Kotlinkę położoną poniżej Świnickiej Przełęczy. Odnogą Czarnej Doliny Gąsienicowej jest Kozia Dolinka a górne jej piętra tworzą kotły Czarnego i Zmarzłego Stawu.
Nazwa Doliny Gąsienicowej związana jest z nazwiskiem Gąsieniców, dawniejszych właścicieli. Była dawniej intensywnie wypasana, wchodziła w skład Hali Gąsienicowej. W zapisach pojawiła się już w 1653 jako hala Stawów. Na mapach z XIX wieku figuruje nazwa Doliny Siedmiu Stawów. W 1964 zakończono wykup od prywatnych właścicieli i rozebrano większość szałasów. Odwiedzana przez turystów już na początku XIX wieku jest węzłem dla wielu szlaków turystycznych i bazą wypadową narciarzy (wyciągi narciarskie) i taterników. W Dolinie w latach 1921-1925 zbudowano schronisko Murowaniec. Do niego poprowadzono w latach 1921-1923 utwardzoną drogę (zamkniętą dla samochodów, używaną m.in. do zaopatrzenia schroniska). Innymi zabudowaniami w Dolinie są: baza szkolenia taterników – "Betlejemka", leśniczówka
TPN – "Księżówka", meteorologiczna stacja pomiarowa PAN, budynek strażników TPN "Gawra" oraz kilka szałasów pasterskich.
źródło: wikipedia

Dolina Gąsienicowa 